დეკემბერია. ჰაერში შობის სურნელი ტრიალებს… მიყვარს წლის ეს დრო… ჭირხლი ფანჯრებზე, განათებული ქუჩები, გირლანდებით მორთული ვიტრინები, საახალწლო ფასდაკლებები… განსაკუთრებით კი ღიმილი მიყვარს ადამიანთა სახეზე… ასე მონატრებული და უჩვეულო… პოზიტივი მიყვარს და გულდაჯერებული იმედი, ყოველ ახალ შობას რომ მოაქვს ჩვენს სახლებში მეკვლეს მოტანილი ტკბილეულივით.
ფაციფუცი მიყვარს, აჩქარებული სამზადისი, თითქოს სადღაც გვაგვიანდება… ურთიერთობები მონატრებულ ადამიანებთან, ხალხით გატენილი აეროპორტები და სადგურები მიყვარს, საშობაოდ სახლში რომ მიეჩქარებათ თავისიანებთან…
მიყვარს შობა, ჯადოსნური ჯოხივით რომ აფერადებს ნაცრისფერ სამყაროს და გვაბრუნებს ღიმილიან, სიყვარულით სავსე სამყაროში… წელიწადში ერთხელ თითოეულ ჩვენგანს ახსენდება, რომ მკაცრი, რუტინული ცხოვრების მიღმა ჩვენ იგივენი ვართ, ვისაც ხშირად ჩასძინებია ფანჯრის რაფაზე ირმებიანი მარხილის მოლოდინში…
ამ დღეს ერთიანად ვივიწყებთ ყველაფერს, რაც მთელი წელი ასე გვაღელვებდა და ერთმანეთით ვცხოვრობთ… უფრო სწორად ერთმანეთი გვახსენდება და ვხვდებით, რა მნიშვნელოვანია ცოცხალი ურთიერთობები, რომლებიც მეორე შობამდე ისევ რუტინული და ნაცრისფერი ხდება… ხშირად ჩვენ იმდენად ვერთობით სადღესასწაულო სუფრის მომზადებით, საშობაო დეკორაციის მოწყობითა და საზეიმო ვარცხნილობით, რომ შობის არსს ვივიწყებთ…
ეს ის დღეა, როდესაც უნდა გვახსოვდეს, რომ ჩვენ გვაპატიეს, რომ ამ დღეს იესო დაიბადა, რათა ჩვენთვის მომკვდარიყო… ეს ის დღეა, როდესაც უნდა გახსოვდეს, რომ არიან ადამიანები, ვისაც იმედი და სასწაული სჭირდება და შენ შეგიძლია აჩუქო სითბო. ეს ის დღეა, როდესაც შენ გაპატიეს და უნდა გახსოვდეს ადამიანები, ვისაც ახლა შენ უნდა აპატიო…
მიყვარს შობა… ბედნიერების სურნელით ჰაერში და საშობაო ანგელოზებით მორთული ქუჩები, ღიმილი მიყვარს ადამიანთა სახეზე და იმედი მათ თვალებში… მიყვარს შობა მთელი თავისი არსით: გომურში მოვლენილი ყრმის შესახებ ისტორიებით, საუკუნო სიცოცხლით და იმედის აღთქმით, რომ კვლავ დაბრუნდება…
P.S. საყვარელი ადამიანებისთვის საშობაო საჩუქრები თუ ჯერ არ შეგირჩევიათ, აჩუქეთ მათ თქვენი სითბო და ბევრი ღიმილი. მერწმუნეთ, არასდროს დაავიწყდებათ! ბედნიერ შობას გისურვებთ!
