იყო ადამიანი, არ არის მარტივი… გადიოდე მრავალ ბრძოლას, ტკივილს და სისუსტეს, არ არის მარტივი… არ ჩაგყლაპოს საზოგადოებამ, არ არის მარტივი… გქონდეს სხვადასხვა და უამრავი კომპლექსი, არ არის მარტივი… არც ისაა მარტივი, ტკივილის გამზიარებელი და შენი გულის წუხილის გამგები რომ არავინ გყავს… არავინ, ვისაც შენი ბოლომდე ესმის… ვინმე, ვინც დაცემულს წამოგაყენებს და არ დაგცინებს, არამედ უბრალოდ გაგიგებს, ცრემლებს მოგწმენდს და გულში ჩაგიკრავს… მთელი გულით, მთელი სიწრფელით გეტყვის, რომ უყვარხარ…
და აი, სწორედ ასეთი განადგურებული, დაცემული, სულდაფლეთილი ვიყავი, აღარაფრის იმედი აღარ მქონდა; მივიჩნევდი, რომ ჩემი ცხოვრება ასე დამთავრდებოდა, ასეთი მიუღებელი და უარყოფილი ვიქნებოდი ბოლომდე, მაგრამ ჩემს ცხოვრებაში იესო გამოჩნდა…
ვინ არის იესო ჩემთვის?! ერთხელ ლოცვაში ვუთხარი მას: „ჩემი ჰაერი ხარ, ჩემი ჟანგბადი ხარ, იესო! უშენოდ სიცოცხლე არ შემიძლია-მეთქი!“ დიახ, იგი ჩემი ჰაერია; იესო არის ის, ვინც ჰაერზე მეტად მჭირდება სიცოცხლისთვის…
იესო პასუხია ჩემს ყველა კითხვაზე, ჩემი ცხოვრების პასუხი, ჩემი ცხოვრების აზრი… არ ვიცი, როგორ აგიხსნათ, მაგრამ ის ჩემი ძალაა; იესოა ის, ვინც თვალიდან ცრემლს მწმენდს და მაძლიერებს; თავის ძალას და სიმტკიცეს მმატებს და შესაძლებლობას მაძლევს, რომ ბრძოლიდან გამარჯვებული გამოვიდე!..
დარწმუნებული ვარ, რომ ღმერთთან ერთად ძლიერი ვარ და ყველაფერი შემიძლია, არ დავეცემი, არ მოვკვდები და გავიმარჯვებ, რადგან იესო ჩემთანაა, რადგან მან გამარჯვება აღმითქვა.
ის ჩემი გამაჯვებაა! ჩემი იარაღი და ფარია ყველა პრობლემის წინაშე. ჩემი სიძლიერეა! კიდევ? კიდევ მეგობარია… მეგობარი, რომელთან საუბარიც ყოველთვის და ნებისმიერ თემაზე შემიძლია… მეგობარი, რომელსაც ჩემი ესმის, ჩემს ტკივილს გრძნობს, ყოველთვის ჩემ გვერდითაა და ხელს არ მიშვებს. მეგობარი, რომელიც დაცემულს ზევიდან არ გადმომხედავს იმის ფიქრით, რომ მაჯობა და ჩემზე ძლიერია…
პირიქით, მან თავი დაიმდაბლა, განკაცდა და ჩემ გამო ტკივილი აიტანა, რომ ჩემი ტანჯვა შეემსუბუქებინა. შეიძლება სასაცილოდ მოგეჩვენოთ, მაგრამ იესო ჩემი ცხოვრების საშლელია… საშლელი, რომელმაც ძველი ცხოვრება, ცოდვები და ყველა ტკივილი წაშალა. კალამიცაა, რომელმაც ჩემი ცხოვრების ფურცელზე წერა დაიწყო… და მუდამ წერს გეგმებს, რომლებიც ჩემზე განიზრახა – სასიკეთო და არა საბოროტო. კიდევ? არ ვიცი, კიდევ რა გითხრათ, ის სინათლეა, რომელიც სულს მინათებს; წყაროა, რომელიც მწყურვალს მარწყულებს; სარკეა, რომელიც ჩემს შინაგანში მახედებს და შეცდომების გამოსწორებისაკენ მიბიძგებს; ისაა, ვინც ჩემ მიერ დაშვებული შეცდომების გამოსწორებაში მეხმარება. სასწაულმოქმედია… მაჩუქა სიცოცხლე, რომლის არსებობა დაბადების პირველივე წამებიდან საფრთხის ქვეშ დადგა და ამის შემდეგაც ყოველ ნაბიჯზე მიფარავს და მიცავს. ობლობისგანაც დამიხსნა, დედიკოს სიცოცხლე მაჩუქა… და თან არაერთხელ. დაიკოც მაჩუქა… გულით, ცრემლებით ნანატრი დაიკო, რომელზეც ყველა ამბობდა, რომ ვერ იცოცხლებდა, მაგრამ იცით, რა? ჩემი უფალი იესო ყოვლისშემძლეა! სასწაულმოქმედია! მისთვის შეუძლებელი არაფერია! ჩემი სინათლეა, ჩემი ძალაა, ის არის ჰაერი, რომელსაც ვსუნთქავ; სითბოა, სიყვარულია, მეგობარია, რომელიც არ დამიმსახურებია, მაგრამ მისი სიყვარული იმდენად დიდია და იმდენად დიადი, რომ მან ჩემთვის, ერთი ცოდვილი, შეუმჩნეველი და უღირსი გოგოსთვის, თავი დაიმდაბლა და ჯვარცმა აიტანა; ეს გოგო თავის ჭურჭლად აქცია, შეიყვარა და შანსი მისცა…
არ ვიცი, კიდევ რა გითხრათ, უბრალოდ, ადამიანური სიტყვებისთვის დაუტეველია ის სიდიადე და ის სიწმინდე, რომელიც თავად ქრისტეა ჩემს ცხოვრებაში. ბოლოს მხოლოდ ამასღა ვიტყვი, რომ იესო თავად სიყვარულია! და ამ სიტყვებში ჩავატევ სულ, სულ ყველაფერს…
ანანო ბერიკაშვილი
