შენს ნალურსმევზე მიდევს ხელი, ღმერთო, და ჩემგან მოყენებულ შენს ჭრილობებს ვეფერები…
ძალიან გტკივა?
გულუბრყვილოდ მჯერა შენი ყოველი ჯვარცმის წინ, რომ არ უარგყოფს პეტრე და არ გაგყიდის იუდა. მჯერა, რომ ბარაბა თავისი ნებით შენ მაგივრად ავა ჯვარზე.
უფალო, ნეტავ როგორ გაათენე ის ღამე, მძინარე მეგობრებს რომ უყურებდი და მამას სთხოვდი შველას?
ნეტავ თუ ახსოვს დოლოროსას შენი ფეხის ხმა?
შენი მხრებით ნაზიდ ჩემს ჯვარს სისხლის ნაკვალევს ვწმენდ, უფალო.
ძალიან მძიმე იყო?
რას გრძნობდი, როცა სახეში გაფურთხებდნენ?
როცა დაგცინოდნენ?
როგორი ხმა ჰქონდა ქვაფენილზე გაბნეულ ოცდაათ ვერცხლს?
ახსოვს გოლგოთას ავაზაკებს შორის უდანაშაულოს დაღვრილი სისხლი?
უფალო, საკუთარივით მტკივა შენი ობლობა, მამისგან მიტოვებულად რომ იგრძენი თავი.
სადღაც, ქვემოდან უყურებდა დედაშენი, როგორ ეწამე, სადღაც ვიღაცას დაენანე, ვერ გაგიმეტა, ბრბო კი ყიჟინით ზეიმობდა თავის სიბრმავეს.
უფალო, მძიმეა ჯვარი? მე მინდა შეგაშველო ჩემი ხელები, წყალი გწყურია? მე მოგიტან ყველაზე სუფთას, შენთვის საკადრისს. ჯვრიდან ჩამოგხსნი, ფეხებს დაგბან და თმით შეგიშრობ, ნალურსმევის ნახვა არ დამჭირდება შენი აღდგომის დასამტკიცებლად.
აი, ამგვარი ფიქრებით მაქვს სავსე გონება.
ვერ გაუძლო საკუთარ სიმცირეს თურმე იუდამ და გაახსენდა თურმე პეტრეს შენი ნათქვამი…
ატირდა.
როგორ აიტანე ჩემთვის გამზადებული დამცირება ასე მდუმარედ, ასე უხმოდ, ასე უსიტყვოდ?
როგორ შემიყვარე ასე?
რა იყო შენი დანაშაული? რომ ვერაფერი მოგიგონეს, ცოდვილების სიყვარულის გამო დაგდეს ბრალი და შაბათ დღეს სნეულების განკურნება არ გაპატიეს.
საკუთარი ბაგით გაღიარეს და ვერ გიწამეს. ვერ გიწამეს ღვთის ძედ, ღვთის შვილად, მხსნელად.
უფალო, შენი სიკვდილით დაამარცხე თავად სიკვდილი.
ჰო, უფალო, გულუბრყვილოდ მჯერა შენი ყოველი ჯვარცმის წინ, რომ არ უარგყოფს პეტრე და არ გაგყიდის იუდა. მჯერა, რომ ბარაბა თავისი ნებით შენ მაგივრად ავა ჯვარზე, მაგრამ რომ არა შენ, ვინ იხსნიდა მას?!
უფალო, ნალურსმევ ხელზე თავს გადებ და ვტირი… ძალიან გტკივა?
ჩემი ყველა სისუსტე დაიტია შენმა მხრებმა, ჩემი ყველა დანაშაული დაიდგი ეკლის გვირგვინად…
როგორ შემიყვარე ასე?
შენს დაჭრილ ტერფებთან თავს ვხრი და მადლობას გიხდი.
მინდა გეამბორო, მაგრამ მაშინებს ღალატი…
მაპატიე ჩემი სულის არასაკმარისობა.
უფალო, შენ გაიმარჯვე სიკვდილზე,
უფალო, შენ ცოცხალი ხარ.
აღსრულდა!
შენი ჭრილობებით მე განვიკურნე.
