თითოეულ ჩვენგანს აქვს ოცნება – კონკრეტული სურათი ჩვენი მომავლისა და შესაბამისი მოლოდინი… მოლოდინი, სწორედ ეს არის იმედგაცრუებამდე გადებული ბეწვის ხიდი, რომელზე სიარულსაც სწავლა უნდა, რადგან იგი არცთუ ისე უსაფრთხოა… წმინდა წერილი გვესაუბრება რწმენაზე, მოლოდინზე, მომავლის იმედზე, თუ საიდან უნდა მომდინარეობდეს ის ადამიანში.
რომაელთა მიმართ წერილის მე-10 თავის მე-17 მუხლში ვკითხულობთ:
„ამრიგად, რწმენა – მოსმენისაგან, ხოლო მოსმენა – ქრისტეს სიტყვისაგან.“
იმის გამო, რომ არსებობს არასწორი მოლოდინი, უფალი აფრთხილებს ადამიანებს, რომ მათი რწმენა და მოლოდინი უნდა ღვივდებოდეს ქრისტეს სიტყვის მოსმენისგან და არა ხორციელი სურვილებისგან…
ქრისტეს სიტყვასთან ხშირი ურთიერთობა განაპირობებს ჩვენს სწორ სურვილს, სწორ მოლოდინს, სწორ გადაწყვეტილებას და ადგილი აღარ აქვს იმედგაცრუების ტკივილს…
ჩვენ გვჭირდება ავირჩიოთ, თუ ვინ იქნება ჩვენთვის ნიმუში, და თუ ეს ნიმუში იქნება ქრისტე, მაშინ ჩვენი მიზნებიც, იდეებიც, რწმენაც და მოლოდინიც იქნება მისგან, ის კი ყოველთვის უფრთხილდება თავისი შვილების გრძნობებს და ემოციებს…
