ხშირად ვოცნებობთ და ბევრჯერ, ალბათ, კითხვას ვსვამთ, თუ რატომ არ ხდება ჩვენი ოცნებები…
პასუხს კითხვითვე ვუპასუხებ: ემთხვევა ისინი უფლის ნებას შენს ცხოვრებაზე თუ არა?
ხშირად ადამიანური გონებით განვსჯით, რა არის კარგი და რა – არა, როდესაც გარკვევით წერია: „რადგან ვინ იცის, რა არის კარგი ადამიანისათვის ცხოვრებაში?“ (ეკლ. 6:12).
ძირითად პრობლემას ერთი საკითხი განაპირობებს: ჩვენი სურვილები გულისთქმით არის ნაკარნახები, თუ ღვთის ნების შესაბამისია.
„ითხოვეთ და მოგეცემათ…“ (მათე 7:7).
როდესაც ვითხოვთ ღმერთის ნების შესაბამისად, პასუხი აუცილებლად მოდის; და მეტსაც გეტყვით, მაშინვე მოდის.
„ვინაიდან ამბობს: ‘შესაფერ დროს გიპასუხე და ხსნის დღეს შეგეწიე.’ აჰა, ახლაა შესაფერი ჟამი; აჰა, ახლაა ხსნის დღე!“ (2 კორ. 6:2).
ეს „ახლა“ ადამიანური თვალსაზრისით ცოტა გაუგებარია. „თუკი ახლა მოდის პასუხი, რეალობა სხვა რატომ არის?“ – დაგვებადება კითხვა. არც ეს არის რთულად გადასაჭრელი საკითხი.
ღმერთი დროის გარეთაა. ეს ჩვენ ვართ მოცულნი მისით. როდესაც ამბობს ღმერთი „ახლა“-ს, იგი გულისხმობს ჩვენთვის შესაფერის დროს, რომელიც მისთვის „ახლა“ არის, თუმცა დედამიწაზე ჯერ არ დამდგარა.
ნათელი მაგალითია შემთხვევა, როდესაც ისრაელიანებს ქანაანელთა წინააღმდეგ უნდა ებრძოლათ.
ჰკითხეს ღმერთს ისრაელის ძეებმა, თუ ვინ გასულიყო საბრძოლველად და „თქვა უფალმა: ‘იუდა გავიდეს; აჰა, მისთვის ჩამიგდია ხელში ეს მიწა.’“ (მსაჯ. 1:2).
დააკვირდით გრამატიკულ დროებს, გამარჯვება ღმერთმა წარსულში მისცა, თუმცა უნდა გასულიყვნენ და ებრძოლათ, ე.ი. დრო და გარკვეული ქმედებები იყო საჭირო გამარჯვების დასამკვიდრებლად.
სწორედ ეს არის, ჩემო ძვირფასებო, რაც მოსასვლელია, მოვა! მთავარია, თქვენი სურვილი ღვთის ნებას ემთხვეოდეს, რომელიც არის კეთილი, სასურველი და სრულყოფილი!
