მადლიერების გზაზე მატარე, ღმერთო, რასაც არ უნდა გავდიოდე, მადლიერების გზას ნუ გადაუხვევს ჩემი გული.
რა განსაცდელსაც არ უნდა ვხვდებოდე, შენი წყალობა დამიფარავს.
რომელ ჭაობშიც არ უნდა ჩავვარდე, შენი მკლავი ამომიყვანს.
შიშსა და სირცხვილში შენ იქნები ჩემ გვერდით; ყველამ რომ მიმატოვოს, შენი მზერა მუდამ ჩემკენ იქნება მომართული.
ყველაზე ბნელ ადგილებში შენი ხმა მეტყვის, საით უნდა წავიდე; ტკივილში შენ მოგიახლოვდები, რადგან მკურნალი ხარ; სირცხვილში შენ გამამხნევებ, რადგან შენც გაგივლია სირცხვილის გზა.
შენი მეგობრების და დედის თვალწინ გლანძღავდნენ, ტანსაცმელი შემოგძარცვეს, აბუჩად აგიგდეს, შენზე მეტად ვინ უნდა გამიგოს?!
განა შეურაცხმყოფს ვინმე იმაზე მეტად, ვიდრე შენ შეურაცხგყვეს?! განა მცემს ვინმე იმაზე მეტად, ვიდრე შენ გცემეს?! ხორცი გეგლიჯებოდა ეკლიანი მათრახის დარტყმებისგან.
განა მატარებინებს ვინმე ჯვარს ქუჩებში და ის ხალხი დამიწყებს გინებას, რომლებსაც ვეხმარებოდი?
ტანჯვისგან გაწამებული მაინც ჩვენზე ფიქრობდი: აპატიე, მამა… მჯერა, რომ ეს სიტყვები მამის გულს ისე შეძრავდა, როგორც არასდროს.
სული გეხუთებოდა ჯვარზე და მაინც ადამიანურობის და ღვთიურობის ეტალონი იყავი.
რა უნდა გავიარო ისეთი, რომ შენ არ გაგევლოს? ამიტომ არ ვარ მარტო, რა განსაცდელიც არ უნდა იყოს ჩემს გზაზე.
მადლიერების გზაზე მატარე, ღმერთო, რასაც არ უნდა გავდიოდე, მადლიერების გზას ნუ გადაუხვევს ჩემი გული.
მადლობდეთ ყოველთვის ყველაფრისათვის ღმერთს და მამას ჩვენი უფლის, იესო ქრისტეს სახელით.
