მაშინ, როდესაც ბავშვი იბადება, დედის გულზე აწვენენ, რათა მოტირალი ჩვილი დაამშვიდოს დედის სიახლოვემ, რომელსაც ის ესოდენ შეეჩვია მუცლად ყოფნის დროს.
ის კვანძი, რომელიც მას დედასთან აკავშირებდა, იჭრება, რადგან ის უკვე დამოუკიდებელი პიროვნება ხდება.
ეს დედამაც კარგად იცის. იცის, რომ დამოუკიდებელი პიროვნება უნდა აღზარდოს. იცის, რომ ერთ დღეს, შესაძლოა, შვილმა მიიღოს ისეთი გადაწყვეტილება, რომელიც მათ სიშორეს გამოიწვევს, თუმცა, დედა მაინც შეგნებულად ზრდის მას დამოუკიდებელ ადამიანად, რადგან ყველაზე მეტად შვილის ბედნიერებაზე წუხს.
დედამ იცის, რომ სიშორე ვერ დაარღვევს ამ სიყვარულს და პირიქით, დამოუკიდებლად ცხოვრებას ასწავლის შვილს, რათა ყველაფერი თავად შეძლოს. ჩვენ კი, შვილები, თუ დავფიქრდებით, აღმოვაჩენთ, რომ ზოგჯერ უმადურად ვიქცევით ჩვენი მშობლის წინაშე და მადლობასაც არ ვეუბნებით მას გემრიელი საკვებისთვის, ჭიქა წყლისთვის; იმისათვის, რომ უბრალოდ იზრუნა ჩვენს მოწესრიგებაზე და ეს ბავშვობიდან იწყება, რაც ხასიათს გვიყალიბებს.
გავუფრთხილდეთ დედებს, თამამად ვუთხრათ, რომ გვიყვარს და რომ ისინი მნიშვნელოვანნი არიან ჩვენს ცხოვრებაში, რადგან დედები გაცილებით მეტს იმსახურებენ, ვიდრე უბრალო სიტყვებს.
როცა შვილს სძინავს, დედას შეუძლია, მის სასთუმალთან ილოცოს და უყუროს, რომ თუ რაღაც ისე არ მიდის, საჭირო რამ მოიმოქმედოს.
როცა ბავშვი დამწუხრებულია, დედას შეუძლია, იყოს ყველაზე დიდი მოტივატორი.
როცა ბავშვი წარუმატებელია, დედას შეუძლია, იყოს ყველაზე დიდი ფსიქოლოგი.
როცა ბავშვს პრობლემა აქვს, დედა ლოცულობს!
როცა ბავშვს სტკივა, დედასთან გარბის.
როცა ბავშვს უხარია, დედას უზიარებს.
როცა ბავშვს ეშინია, დედას ეხუტება.
როცა ბავშვი წაიქცევა, დედა წამოაყენებს.
როცა ბავშვს სძინავს, დედა ზრუნავს.
დედობა სრული განაკვეთით მუშაობაა, მისი საზღაური კი სიყვარულია.
ამრიგად, გვიყვარდეს, პატივი ვცეთ და დავაფასოთ დედა.
ასე გამაცნო ჩემმა დედიკომ დედობა. ასე ცხოვრობს ჩემი მეუღლე დედად!
გილოცავთ დედის დღეს! დედებო, თქვენ წარმოუდგენლად ძვირფასნი ხართ!
