ერთი ჩვეულებრივი, მშვიდი ღამეა, არადა სადღაც შინაგანში მჯერა, რომ ჩვეულებრივი ღამეები არ არსებობს…
მთელი დღის განმავლობაში აქ ხალხი მოძრაობს, ბავშვები თამაშობენ ქვიშაში, ერთობიან საქანელებზე, მღერიან, ცეკვავენ, სეირნობენ, დიდები საუბრობენ, იცინიან, ფოტოებს იღებენ და “ფეისბუკისთვის” არჩევენ. მეც მათ შორის ვარ, მაგრამ ახლა, როდესაც მზე ნაძვებში დაიკარგა და მთვარე კვლავ დაეპატრონა არემარეს, ყველა თავის სახლში წავიდა, როგორც ხდება ხოლმე…
მეც იქ უნდა ვიყო, ჩემს ოთახში, თბილად, მაგრამ შინაგანმა მოუსვენრობამ არ დამაცადა ოთხ კედელში დარჩენა და აქ, გარეთ გამომიტყუა…
ახლა აქ ვარ, ორ ნაძვს შორის დაკიდებულ ჰამაკში და გაყინული მზერით მივშტერებივარ სიბნელეს. ზუსტად არ ვიცი, აქ მარტო ვარ თუ არა, მაგრამ აი, აქ ვარ…
ჰმ, ციცინათელები… ვუყურებ მათ წამიერ ნათებას და ერთი მხრივ, სასიამოვნო სანახაობაა, მაგრამ მეორე მხრივ, შემზარავია – თითქოს სულის სარკეში ვიხედებოდე. ახლა ჩემი რწმენაც ასეა, როგორც მბჟუტავი პატრუქი, რომელიც ციცინათელასავით წამიერად ანათებს და ისევ ქრება.
– ოჰ, უფალო, თითქოს ისევ იქით მივდივარ, საიდანაც მოვდიოდი, ისევ იქ ვიძირები, საიდანაც ამომათრიე, თითქოს მონობის იმ უღელს ვუბრუნდები, რომლისგანაც გამათავისუფლე…
უფალო, წარმომთქმელო სიტყვებისა: “მბჟუტავ პატრუქს არ ჩავაქრობ…” გთხოვ დამელაპარაკე, მომეცი შენი სიტყვა, მომიმატე რწმენა…
სიბნელე… სიბნელე… სიბნელე…
სინათლე…
– უარი თქვი შიშზე, რომელიც გაიძულებს, უგულებელყო ჩემი მოწოდება, ჩემი უღელი, რომელიც არ არის მძიმე. აიღე შენი ჯვარი და გამომყევი მე!.. იყავი მტკიცე, იყავი შეუდრეკელი, იყავი მიძღვნილი, იყავი ერთგული, თუნდაც ვერავინ გხედავდეს, თუნდაც არავინ შეგამჩნიოს, დარჩი ჭეშმარიტების მხარეს, არსად დატოვო შენი ჯვარი…
შეიძლება ფიქრობ, რომ ჯვრის გარეშე გზის გაგრძელება უფრო შეგიმსუბუქდება და ეს ასეც არის, მაგრამ ჯვრის გარეშე განვლილი გზის ბოლო სიკვდილია…
ბრძოლისაგან დახეთქილი და გამომშრალი ხელები მთელი ძალით მოხვიე ჯვარს და გაიქეცი, გაიქეცი მთელი სისწრაფით, გაიქეცი პირდაპირ სიბნელისკენ. დაინახავ, როგორ გაიფანტება იგი შენგან გამომავალი სინათლის წინაშე. გაიქეცი შენკენ მომავალი ქარიშხლისკენ. დაინახავ, როგორ დაცხრება იგი შენი რწმენის წინაშე. გაიქეცი მტრის ბანაკისკენ. იხილავ, როგორ დაიხევენ უკან შენი გაბედულების წინაშე!
ჯვარი არა ერთ-ერთი, არამედ ერთადერთი იარაღია სიბნელის წინააღმდეგ! რაც არ უნდა მოხდეს, არ გაუშვა ჯვარს ხელი და ერთადერთი, რასაც შენ მიაღწევ, ეს გამარჯვებაა!
სინათლე… სინათლე… სინათლე… რა სასიამოვნოა სინათლე უკუნეთ ბნელში…
