ვდგავარ გაჩერებასთან და ვუყურებ ადამიანებს, რომლებიც ჩემ გარშემო არიან: გარბიან, ეჩქარებათ, განიცდიან… ვხედავ ადამიანებს უკმაყოფილო მიმიკებით, ან მოღიმარი სახით და სხივჩამდგარი თვალებით, რაღაც რომ აბედნიერებთ. ვფიქრობ… მათი ფეხის ნაბიჯს მივყვები, მათი ბედნიერების თუ უბედურების ამოხსნას ვცდილობ და მავიწყდება, სად მივდიოდი.
ისე არაფერი ანაცრისფრებს გარემოს, როგორც ადამიანები ჩვენ გარშემო, ადამიანები გამოფიტული გულებით, დაღლილი თვალებით, წამიერად ბედნიერნი და სათამაშოწართმეული ბავშვებივით წამიერად უბედურნი… რა განსაზღვრავს ჩვენს ბედნიერებას? რა არის ჩვენი სიხარულის წყარო? რამდენი ჩვენგანი ცხოვრობს დღეს გაუდაბურებულ „სულიერ სახლში“, რომელსაც მაცოცხლებელი წყალი არ აქვს?
თითოეული ჩვენგანი საიდანღაც იღებს ძალას და ენერგიას ცხოვრებისათვის. თითოეული ჩვენგანი ჩვენს წყაროს, ჭას ვფლობთ, საიდანაც ვკვებავთ ჩვენს ემოციებს და სულიერ სამყაროს.
ადამიანთათვის ეს წყაროები შეიძლება აღმოჩნდნენ მეგობრები, საყვარელი ადამიანი, საყვარელი საქმე, ინტერნეტი, ნარკოტიკი, აზარტული თამაშები… ყველა და ყველაფერი, რაც გავლენას ახდენს თქვენს ცხოვრებაზე და დამოკიდებულს გხდით. ის, რის გარეშეც არ წარმოგიდგენიათ ბედნიერება და არსებობა.
და მაინც, მიუხედავად იმისა, რომ ასე გულმოდგინედ ვცდილობთ, მსოფლიო გამოფიტულ, ემოციებისგან დაცლილ გულთა გალერეად გადაიქცა. ადამიანები დროებით იყუჩებენ სიცარიელით გამოწვეულ ტკივილებს და როდესაც იმედი უცრუვდებათ ვინმეს ან რაიმეს არასრულყოფილების გამო, იმის გამო, რომ მოლოდინი და რეალობა სხვადასხვა განზომილებაში არსებობს, ისინი ტირიან და ეძებენ ახალ „სათამაშოს“ თავის გასართობად…
ჰეი, მეგობარო, საკმარისია თავის მოტყუება. არავის და არაფერს ძალუძს, შეავსოს ქმნილების გულში სიცარიელე, გარდა შემოქმედისა; არავის და არაფერს ძალუძს, აგავსოს ახალი ენერგიით და სიცოცხლის ძალით, გარდა მისი მადლისა; არავის ძალუძს, უყვარდე ისე, როგორც იესო ქრისტემ შეგიყვარა… დროა, შეჩერდე! დროა, შეწყვიტო სირბილი და საკუთარ თავთან სასაუბროდ ჩამოჯდე; გული გადაუშალო შენს გონებას და იფიქრო მარადისობაზე, რომელიც სწორედ იმ ხელშესახებ წუთებზეა დამოკიდებული, რომელსაც ახლა სხვა რამეებზე ფიქრს უძღვნი… დროა, შეჩერდე! დროა, შეჩერდე!..
და შენ რომელი წყაროდან სვამ?
მიუგო იესომ და უთხრა მას: „ყველას, ვინც ამ წყალს დალევს, კვლავ მოსწყურდება. ხოლო ვინც იმ წყალს დალევს, რომელსაც მე მივცემ, საუკუნოდ აღარ მოსწყურდება; რადგან წყალი, რომელსაც მე მივცემ, მასში იქცევა წყლის წყაროდ, რომელიც საუკუნო სიცოცხლედ იდინებს.”იოანეს სახარება 4:13-14
