“ლგბტ საზოგადოება – როგორ მოვექცეთ?!”

„მოვკლათ“, „ამოვწყვიტოთ“, „ამოვბუგოთ“, „ჩამოვახრჩოთ“, „გილიოტინა მაგათ!“  …

„ისინიც ადამიანები არიან“, „21-ე საუკუნეა“, „იყვნენ“, „ყველაფერი იცვლება“, „უბრალოდ თადარიგი დავიჭიროთ“ …

რომელ ფრთას გავყვეთ ლგბტ საზოგადოებასთან მიმართებით? პირველს, რომელიც სრულ განადგურებას მოითხოვს, თუ მეორეს, რომელიც შემწყნარებლობით გამოირჩევა?

არც ერთს, და არც მეორეს!

ღვთის თვალში ქორწინება კაცისა და ქალის ერთობაა, სხვა დანარჩენი, სხვა „ურთიერთობა“ კი ცოდვაა, მაგრამ…

სულ სხვა რამეზე უნდა დაფიქრდეთ: როცა ბრძნული სიტყვა ითქმის, სისულელე და უმეცრება განიდევნება; როცა ვაჟკაცური საქციელი გამოჩნდება, მხდალი და მშიშარა მიიმალება; როცა მართალი გამოდის, უმართლონი გარბიან; როცა სინათლე აღწევს ბნელ ოთახში, წყვდიადი მიიძურწება; როცა სიყვარული ძლიერდება, სიძულვილი სუსტდება; როცა ბედნიერება მძლავრობს, უიმედობა მიილევა…

რატომ ვამბობ ამ ყველაფერს?

რა ხდება, როცა სადავეებს ვუშვებთ, არ ვართ მოწოდების სიმაღლეზე, არ ვასრულებთ ჩვენს მოვალეობებს? მაშინ ბოროტება იჩენს თავს.

ჩვენ, ქრისტიანები, ბევრი რამისთვის ვართ მოწოდებულნი – სიყვარულისთვის, თანაგრძნობისთვის, სიმართლისა და ჭეშმარიტების დაცვისა და ლაპარაკისთვის, და ყველაზე მეტად კი იმისთვის, რომ მარილად და სანთლად მოვევლინოთ ქვეყანას. მარტივია, „ამოვწყვიტოთ“ და „ამოვბუგოთ“, ვიდრე ვიცხოვროთ ისე, რომ საშუალება არ მივცეთ ბოროტებასა და ცოდვას, ფესვი გაიდგას ჩვენში; ვიყოთ ნათელი და მარილი ხალხისთვის.

ყოველგვარი ბოროტება ცოდვაა. „თავი არ მოიტყუოთ: ვერც მეძავნი, ვერც კერპთაყვანისმცემელნი, ვერც მრუშნი, ვერც დადედლებულნი, ვერც მამათმავალნი,

ვერც ქურდნი, ვერც ხარბნი, ვერც ლოთნი, ვერც მლანძღველნი, ვერც მტაცებელნი ვერ დაიმკვიდრებენ ღმერთის სამეფოს.“ (ბიბლია).

ნუ გვექნება აქცენტი „მცირე ჯგუფზე“, ერთ კონკრეტულ ცოდვაზე; საკუთარი თავი გამოვიკვლიოთ, რადგან „ათი­სა და ოცის კა­ცის ავა­ზა­კო­ბა ისე ვერ და­ა­ზი­ა­ნებს ერის ცხოვ­რე­ბას, რო­გორც სხვაგ­ვა­რი ავა­ზა­კო­ბა ათა­სი­სა და ორი ათა­სი­სა.“ – ვაჟა-ფშაველა.

თუ სხეულის იმუნური სისტემა მოსუსტდა, ადვილად ავადდება ადამიანი; თუკი ვირუსმა შეაღწია სხეულში, უჯრედები გადაგვარებას იწყებს და ჯანსაღი უჯრედებიც იხოცება. ასე შეიძლება დავავადდეთ ჩვენ ცოდვით, როგორც საზოგადოება – მრავალგვარი ბოროტებით.

საუკეთესო გზაა ქრისტეს გზა, მისნაირად მოქცევა, მისი მცნებების დაცვა, რაც უზრუნველყოფს ძალას, სინათლესა და სიყვარულს საზოგადოების შესანახად და გასაძლიერებლად.

ასე რომ, ვინც ბოროტს ამართლებს, ცოდვას ნორმად მიიჩნევს, ბნელს ნათელს უწოდებს, მათ მიმართ, როგორც წმინდა წერილი გვასწავლის: „ასეთია ნება ღვთისა, რათა კეთილის ქმნით დაადუმოთ უგუნურ ადამიანთა უმეცრება.“