მიეცით ნება მზის სხივებს – ანათოს თქვენს გულში საუკუნოდ

მზე ილეოდა და სუსხიანი ქარი დააფრიალებდა სიცივისგან ფერდაკარგულ, ხეებიდან ჩამოცვენილ ფერად-ფერად ფოთლებს. შემოდგომის საღამოს თან ახლავს უჩვეულო სიცივე, რაც ირგვლივ ყველაფერს ადუმებს, მხოლოდ ქარის ზუზუნის ხმა არღვევდა გაბატონებულ სიჩუმეს. ცა მთლად ჩაბნელდა. ისეთი სიმშვიდე შეეპარა გარემოს, ქარიშხლის წინ რომ იცის. ბოლოს გაწვიმდა კიდეც. წვიმის…
ვრცლად...

რა იქნება სიკვდილის შემდეგ?

ხალხის ნაკადს მივყვებოდი. ზოგი ტიროდა, ზოგიც ჩუმად ბუტბუტებდა. ალბათ, ზეცამდე აღწევდა განწირული, ტკივილით სავსე ხმები. მზის სინათლით…

მისი ფურცლები სისხლივით ელავს…

უჩვეულოდ გრილი და ღრუბლიანი დღე იყო, მცხუნვარე ზაფხულს რომ არ შეჰფერის, მაგრამ თან მონატრებული ნიავით ტკბები. აქამდე ლურჯად მოელვარე ცის…

მოუსმინე საკუთარ გულში მოსაუბრე ღმერთს

ქარის ხმამ გამაღვიძა, წამოვიწიე, ფანჯარას მივაშტერდი. ცა ღრუბლიანი და ნისლისფერი იყო. ეს დღეც არაფრით გამორჩეული ჩანდა. მოსაწყენი ყოველდღიურობა…