ჩემი აზრით, არ არსებობს უარესი რამ, ვიდრე წაგება! არაფერია უფრო მტკივნეული, ვიდრე იმედგაცრუება და ყველაზე დიდი საფრთხის შემცველია შიში, რომელიც გიკეტავს გონებას და გაიძულებს არასწორად მოქმედებას, გავიწყებს ყველაფერს, გაშინებს სრულიად უსაფუძვლოდ… რაზეც ორი დღის წინ უპრობლემოდ თანხმდებოდი, ახლა ყურებაც კი გზარავს; ვერ ბედავ მოქმედებას, წინ სვლას; მთლიანად გებინდება გონება, კარგავ აღქმისა და საღად აზროვნების უნარს…
იმდენად გიპყრობს, რომ მკვდარ სისაზიზღრეს გიცოცხლებს და ლეშით გაშინებს. გავიწყდება, ყველაფერი გავიწყდება და თვალწინ გესახება მხოლოდ გონებაში შეთხზული სურათი, რომელსაც ისევ შიში განახვებს.
შენ წინ არის გასაღები, მაგრამ გონებადაბინდული და თვალებდაბრმავებული ვეღარ ამჩნევ, გიჭირს პოვნა; ხელოვნურად ცდილობ გზის გაკვლევას, მაგრამ არ გამოგდის…
შეიძლება ღმერთიც გავიწყდება მაგ დროს; მშვიდად მოსაუბრე, წყნარი, მზრუნველი სულიწმიდა…
გელაპარაკება, გასწავლის გზას, გეძახის კიდეც, მაგრამ იმდენად ხარ მოცული შიშით, რომ ძახილი აღარ გესმის…
და იკარგები!..
იკარგები, ჰო, სრულიად არაფრის გამო, არარსებული შიშის და საფრთხის, უბრალო წარმოდგენების გამო, რომლებიც ტყუილით არის დახატული გონებაში.
ვინ იცის, რა ხდება ამ დროს ღმერთის გულში; როგორ უნდა შენთვის ხმის მოწვდენა.
ვინ იცის, როგორ სურს იმ მომენტში, რომ გაგახსენდეს და სთხოვო დახმარება, რისთვისაც მუდამ მზად არის!
ვინ იცის, როგორ გელოდება, მაგრამ შენ, შიშით მოცული და თვალებდაბრმავებული არსება, მზერას მხოლოდ შიშს აპყრობ, რითაც ივიწყებ იესოს და წარუმატებლობის გზაზე იწყებ გაქცევას. ყოველი ახალი გადაწყვეტილება, რომ დამორჩილდე შიშს, განაპირობებს სიჩქარის ზრდას ამ ბილიკზე სირბილის დროს.
ამით იუარესებ მომავალს.
გზააბნეული მიედ-მოედები ყველაფერს, იკარგები და გიჭირს გამოსავლის მოძებნა. მძაფრდება შიშის გრძნობა, დრამატული წარმოდგენები, და მიტოვებულად, დამარცხებულად გრძნობ თავს…
უკვე თანახმა ხარ, დამორჩილდე ნებისმიერს, ანდაც დაარღვიო წესები, სრულიად უკუღმართად მოიქცე, ოღონდაც იპოვო გზა!..
მაგრამ, ვაი ამ მცდელობებს, რომ არ გამოგდის!
ეძებ პასუხს და ყველაფერს ამჩნევ გარდა ერთის – სიყვარულისა.
უცნაურია… იკითხავ, ალბათ, რა შუაშია სიყვარულიო, მაგრამ გეტყვი!
სიყვარულია ის, რაც დევნის შიშს და თავს გვაღწევინებს ტანჯვისგან: „სიყვარულში არ არის შიში, არამედ სრულყოფილი სიყვარული დევნის შიშს, ვინაიდან შიშში ტანჯვაა…“ (1 იოანე 4:18).
სიყვარული არის ერთადერთი პასუხი ნებისმიერ შიშზე გასამარჯვებლად.
სიყვარული გვინათებს გზას, გვანახვებს სწორ მიმართულებას გაუგებრობის ლაბირინთში და გვეხმარება, რომ წმინდა გზებით დავაღწიოთ თავი დაბნეულობას; მისით განვდევნოთ შიში და ვიყოთ გამარჯვებულები!
და, აი, კავშირი შიშის დამარცხებასა და სიყვარულს შორის: „ღმერთი სიყვარულია.“ (1 იოანე 4:8).
გადაეცი იესოს შენი ყოველი საზრუნავი, სადარდებელი, პრობლემატური საკითხი და იგი, სრულყოფილი სიყვარული, იბრძოლებს შენ ნაცვლად, ჩამოგაშორებს ყოველგვარ ტვირთსა და დამაბრკოლებელ ცოდვას, და გასწავლის, როგორ თქვა უარი წარმოსახვაში შექმნილ შიშზე!
