ჩვენ გარშემო ადამიანებს შიათ, სცივათ… გარეთ კი ქარი აფრიალებს ბოძზე გამოკრულ საარჩევნო პლაკატს, რომელზე გამოსახული მაძღარი და ცხოვრებისგან განებივრებული „ძია“ თვითკმაყოფილი მზერით გვიყურებს და „პურსა და სანახაობას“ გვპირდება. სანახაობა არის. ამ ქვეყანაში არ „მოიწყენ“.
„ბიძინას კარის თამაშების“ მერამდენე სეზონი გადის, ვინ მოთვლის. სრულიად საქართველო ყოველდღე, დილიდან საღამომდე თვალს ადევნებს „რაინდთა მათ ბრწყინვალეთა“ საარაკო შერკინებებს.
ჩვენ გარშემო კი ადამიანებს შიათ, სცივათ, თბილი და სუფთა ლოგინი ენატრებათ…
სანახაობა არის. ხალხს უხვად აძლევენ სანახაობას. პური არ არის. ნუგეში არ არის. გულმოწყალება და თანაგრძნობა არ არის. ისევ ადამიანები უყოფენ ერთმანეთს ბოლო ლუკმას. იქ, ზემოთ მყოფ „რაინდებს“ რა საქმე აქვთ უბრალო ხალხთან.
საქართველოში ორი კატეგორიაა: „ისინი“ და ადამიანები. „ისინი“ ვერ ხედავენ, „მათ“ არაფერი ესმით… ვერ ხედავენ პირბადის ზემოთ მომზირალ სასოწარკვეთილებაჩამდგარ თვალებს… არ ესმით: „ბაბუ, მშია… დედა, მშია….“
„ისინი“… მდიდარნი ამა ქვეყნისანი. ესოდენ გულუხვნი დაპირებებში. დეკემბერია. ვდგავარ ფანჯარასთან და გავყურებ უფერულ ქუჩას, უფერულ სახლებს… ვხედავ, როგორ აფრიალებს ქარი ბოძზე გამოკრულ საარჩევნო პლაკატს და გვახსენებს, რა გულუხვად დაგვირიგეს დაპირებები იმის შესახებ, რომ საქართველო გაბრწყინდებოდა, რომ აღარავინ იქნებოდა მშიერი…
ვდგავარ და ვფიქრობ. ეს დაპირებებიც ისეთივე ფარატინაა, როგორც ეს პლაკატი.
ვდგავარ და ვფიქრობ, რომ უკანასკნელ წამამდე მხოლოდ ღმერთის იმედს უნდა ჩაეჭიდო. მარტო მას შეუძლია, დაგპირდეს და შეასრულოს.
„ღმერთი კაცი როდია, რომ იცრუოს, და არც ადამიანის ძეა, რომ გადათქვას. თქვას და არ გააკეთოს? ილაპარაკოს და არ აღასრულოს?“
ადამიანები? ღმერთზე დაიმედებულნი უმოქმედოდ არ ვიდგეთ. სადა ხარ, ღმერთო? ვერ ხედავ ამდენ გაჭირვებულს? არ გესმის ამდენი ღაღადი?
ღმერთს ესმის. ის ხედავს. ის შორს არ არის. მას ყველაფერი შეუძლია, მაგრამ მას უნდა შენი, ჩემი, ჩვენი მეშვეობით დააპუროს მშივრები, შემოსოს შიშვლები, გაათბოს გაყინულნი…
„ვინაიდან ღარიბნი მუდამ თქვენთანა გყავთ და, თუკი მოისურვებთ, შეგიძლიათ – სიკეთე უყოთ მათ…“
თუკი მოისურვებთო, ქრისტე ამბობს… თუკი… ჰოდა, საქმეც ესაა… ხშირად ვერ „მოვისურვებთ“ ხოლმე. სად არის ღმერთი მშიერი და მწყურვალი, ბედის ანაბარა მიგდებული ადამიანისთვის? შენშია. ჩემშია.
ვიღაცას უთქვამს: „შენ შეგიძლია, გახდე ის ერთადერთი იესო, რომელსაც ადამიანი დაინახავს მთელი თავისი ცხოვრების განმავლობაში. შენ შეგიძლია, გახდე ერთადერთი ბიბლია, რომელსაც ადამიანი წაიკითხავს…“
