ერთხელ, ერთ ადამიანს ჩაეძინა და სიზმარი ნახა: სიზმარში იგი ერთ მაგიდასთან აღმოჩნდა, რომელზეც დიდი წიგნი იდო. მივიდა, სკამზე წამოჯდა და წიგნი გადახსნა. ფურცლავდა და მიხვდა, რომ ეს მისი ცხოვრების ისტორია იყო, დაბადებიდან დღემდე. წაიკითხა თავისი ბალღობის შესახებ, როცა მშობლები სულ ხელით ატარებდნენ. გადაიკითხა ბავშვობის წლებიც, როცა მხოლოდ და მხოლოდ გართობით იყო დაკავებული. ისიც ეწერა, როგორ დაეღუპა მამა ავტოკატასტროფაში და როგორი ბნელი ღამეები გაატარა. მის პირველ შეყვარებულზეც ეწერა და თავიანთი ფათერაკებით სავსე ისტორიებიც გაიხსენა. წაიკითხა, როგორ დატოვა დედამ ბებიისა და ბაბუის ანაბარა, როცა უცხო ქვეყანაში წავიდა, სიდუხჭირის გამო. ეს წიგნი არაფერს მალავდა. აქ ძალიან ბევრ ცოდვაზე წაიკითხავდით. ო, როგორი სამარცხვინო იყო მისთვის – ქურდობა, ბოროტმოქმედება, სიამაყე, შური, მრუშობა, ლოთობა… ისიც ეწერა, ერთხელ, დანით, ლამის რომ ადამიანი შემოაკვდა. ისიც, პრობლემების გამო ყველაფერზე რომ მიდიოდა. ამოიკითხა სასოწარკვეთის, უიმედობის დღეები და თვეები, და რაც ყველაზე უარესია – უღმერთოება, რომელიც მთელ მის ცხოვრებას გასდევდა. ასეთი ამბებით იყო დატვირთული და გაბერილი ეს წიგნი.
გავიდა ხანი და ეს ადამიანი ეკლესიაში აღმოჩნდა. აქამდე არასდროს ყოფილა იქ. უცნაურად ეჩვენებოდა ყველაფერი, მაგრამ რაღაც ძალა აკავებდა. იგი ისმენდა ისტორიებს იესო ქრისტეზე, მის სიყვარულსა და სასწაულებზე, მიტევებასა და გათავისუფლებაზე. ისმენდა სიტყვებს: „მოგეტევა ცოდვები” და თვალებიდან ცრემლები სდიოდა, გული აჩქარებული ჰქონდა. მოისმინა ისტორია, როცა იესო ქრისტემ მრუშ დედაკაცს ცოდვები აპატია და უთხრა: „წადი და ნუღარ შესცოდავ.” ბიჭი მიხვდა, რომ ეს მისი შანსი იყო. ირწმუნა უფლისა და ამ სიტყვებისა.
იმ ღამეს ისევ ეზმანა ბიჭს სიზმარი. ზუსტად იგივე ადგილი, ზუსტად იგივე მაგიდა, მაგრამ არა წიგნი. წიგნი იგივე აღარ იყო, თითქოს დაპატარავდაო. ისეთი მძიმეც აღარ აღმოჩნდა, როგორც უწინ. გადაშალა და რას ხედავს, წიგნიდან ისტორიები გამქრალიყო! ზუსტად ის ისტორიები, სადაც მის მიერ ჩადენილ დანაშაულთა და ცოდვათა შესახებ იყო მოთხრობილი. აღარსად ეწერა ისინი. გაოგნდა, ვერ მიხვდა, რატომ. და მოესმა ხმა: „გეპატია შენი ცოდვები, წადი და ნუღარ შესცოდავ.”
ეს ისტორია გვასწავლის, როგორი მოსიყვარულე და მპატიებელია უფალი. ასეა დღესაც, თუკი ადამიანი უფალს ირწმუნებს, ბოროტებას ზურგს შეაქცევს და შემობრუნდება უფლის სასიკეთოდ, მას ცოდვები ეპატიება!
წმინდა წერილში წერია: „როგორც აღმოსავლეთია დაშორებული დასავლეთისგან, ისე განგვაშორა მან ჩვენი დანაშაული.”
უფალი ამბობს: „მე ვარ ის, ვინც დანაშაულს ჩამოგბანს, ჩემივე გულისთვის და შენს ცოდვებს აღარ გავიხსენებ.”
მისწერე ავტორს ფეისბუკზე