რომაელთა წერილი გვესაუბრება ღმერთის ნება-სურვილზე, რომელიც არის „კეთილი, სასურველი და სრულყოფილი.“ (რომაელთა 12:2).
ღვთის ნება მართლაც არის კეთილი, სასურველი და სრულყოფილი, თუმცა არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ადამიანთა სურვილები განსხვავდება ღვთის სურვილებისგან; კაცობრიობის შეხედულება სიკეთეზე განსხვავდება ღვთის სიკეთისგან და ხალხის წარმოდგენაც სრულყოფილებაზე განსხვავებულია ღვთის ფიქრებისგან.
ხშირად, რაც ღმერთს სურს, ის კაცს არ სურს; რაც ღმერთს სიკეთედ მიაჩნია, ის ადამიანს ბოროტება ჰგონია. ამიტომ, იმედგაცრუების ნაცვლად, საკუთარ თავებს შემდეგნაირი კითხვა უნდა დავუსვათ: „თუ წამალი მწარეა და არ გვსიამოვნებს მისი მიღება, განა ეს ნიშნავს იმას, რომ ის ცუდია და ვერ მოგვცემს კარგ შედეგს?“
ჩვენ უნდა გვესმოდეს, რომ ღმერთი უფრო შორს ხედავს, ვიდრე ადამიანი. მან უკეთ იცის, რა არის სასიკეთო, რადგან, როგორც აღვნიშნე, ის შორს ხედავს და ჩვენსავით არ არის ჩაბღაუჭებული აწმყოს ტკივილებს. ის ბრძენია და იცის. ამიტომ, გავიმაგროთ გულები და ვუთხრათ უფალს: „უფალო! იყოს შენი ნება, მომეცი სიკეთე, რომელიც შენგანაა და მომაგე ისე, როგორც შენ გსურს!.. და სურვილები, რომელიც შენგანაა, აუცილებლად სასიკეთოდ მეწევა.“
