ღმერთია ბოროტების ავტორი?

ხშირად მიწევს შეხვედრა ისეთ ადამიანებთან, ძირითადად, მოზარდებთან, რომელნიც სვამენ ამ კითხვას: „ღმერთი ხომ კეთილია, საიდან გაჩნდა ბოროტება? სატანაც ხომ მისი შექმნილია…“

სხვების არ მომწონს, როდესაც პროფესორობენ, თითქოს ყოვლის მცოდნენი არიან, თითქოს მათი სახელი შეილახება, თუ იტყვიან: „არ ვიცი.“ და ამის ნაცვლად მოსაწყენი დემაგოგიის ლექციას გვთავაზობენ, ამიტომაც აი, როგორია ჩემი მოკრძალებული პასუხი კითხვაზე, არის თუ არა ჩემი ღმერთი ბოროტების შემოქმედი.

არ ვიცი, მაგრამ აი, რაც ზუსტად ვიცი:

იმდენი თეოლოგიური განათლება არ მაქვს, რომ ავხსნა, ბოროტება როგორ დაიშვა სამყაროში (მოვუსმენ მას, ვისაც აქვს).

ჩვენ ვიცით, ღმერთი ყველაფერს ხედავს, ყველაფერი იცის, მან იცის წარსულიც და მომავალიც, შეცდომას არ უშვებს და თითქოს იქით მივდივართ, რომ ის არის შემოქმედი ბოროტებისა, ავტორი სიბნელისა, მაგრამ მე არ შემიძლია, „ვუყურო“ კოჟრიანი ხეებისგან დამზადებულ ჯვარზე ჩამოკიდებულ, ნაცემ, ნაგვემ, ნაფურთხებ, ჩვენს ცოდვათა გამო განკაცებულ ღმერთს, ნაზარეველ იესოს და დარწმუნებული ვიყო, რომ ის ბოროტია, რომ მას სურს ჩვენთვის ბოროტება და წყვდიადი…

რჯულ. 29:29: „დაფარული – უფალს, ჩვენს ღმერთს, გაცხადებული კი – ჩვენ და ჩვენს შვილებს უკუნისამდე, რომ შესრულდეს ამ რჯულის ყოველი სიტყვა.“

არის რაღაცები და ასეთი რაღაცები მრავლად არის, რაც არ ვიცით, რაც დაფარულია, არ გვესმის, არ გვაქვს კონკრეტული პასუხი, მაგრამ ერთს კი ნათლად ამბობს ბიბლია და მე ამას ვეჭიდები და მწამს:

„…ღმერთი არის სინათლე და არავითარი სიბნელე არ არის მასში.“

(1-ლი იოანეს 1:5).