განა რა არის ჩვენი სიცოცხლე, ნისლი, რომელიც ერთხანს გამოჩნდება, შემდეგ კი, ჩვენს დაუკითხავად, ჩვენი თვალსაწიერიდან გაქრება…
არაფერი შექმნილა უმიზნოდ, ყველაფერს თავისი დანიშნულება აქვს სამყაროში, ისევე, როგორც შენ!
ადამიანის შექმნის მთავარი არსი გახლავთ ის, რომ იყოს ღმერთის ხატი და მსგავსი, რასაც გვასწავლის კიდეც ქრისტიანებისთვის ავტორიტეტული წიგნი, წმინდა წერილი. ერთ-ერთმა ღვთისმსახურმა კაცმა დასვა ამგვარი კითხვა: „დაბადების პირველი თავის 26-ე მუხლში ღმერთი ამბობს, შევქმნათ ადამიანი ჩვენს ხატად და მსგავსად, ხოლო 27-ე მუხლში წერია, რომ შექმნა ადამიანი თავის ხატად, მაინტერესებს, მსგავსება რატომ აღარ წერია?“
ასეთი პასუხი გასცეს: „ებრაელი რაბინები ამბობენ, რომ ეს მსგავსება უკვე ჩვენი პასუხისმგებლობაა. თავის ხატად კი შეგქმნა ღმერთმა, მას ჩანაფიქრი კი აქვს, რომ მისი მსგავსიც იყო, მაგრამ ეს უკვე შენ უნდა განავითარო.“
რას ვაკეთებთ იმისთვის, რომ ეს განვავითაროთ? განა არ ვიცით, რომ დღევანდელი ჩვენი გადაწყვეტილება განსაზღვრავს ჩვენს მომავალს?.. დრო გადის, ბევრ რამეში ვტყუვდებით, კომპრომისს კომპრომისი ემატება, ღვთისგან ბოძებულ სინდისს ვახშობთ; ბოროტიც ცდილობს, ბრჭყვიალა სასაჩუქრე ყუთში ჩადებული ცოდვით მოგვატყუოს, რომელსაც საბოლოოდ მარადიულ სატანჯველში მივყავართ.
ამისთვის მოვიდა ქრისტე, მან თავისი მსხვერპლით მოგვანიჭა მადლი, რომელიც გვეხმარება, მოვინანიოთ ჩვენი ცოდვები, ზურგი ვაქციოთ მას და ვიცხოვროთ ღვთისთვის მოსაწონად; ცდუნებების მიუხედავად მივიღოთ ისეთი გადაწყვეტილებები, რომლებიც მის ბუნება-ხასიათში გაგვზრდის, რადგან დადგება დღე და მიწის მტვრისგან შექმნილი სხეულები ისევ მიწას დაუბრუნდება, ჩვენი სულით კი წარვდგებით მის წინაშე და მოგვიწევს, ჩვენი ცხოვრების ანგარიში ღმერთს ჩავაბაროთ.
დღეს, სანამ სუნთქავ და ცოცხალი ხარ, გაქვს შანსი, შეცვალო შენი ცხოვრება, რადგან ყოველი ახალი დღე უფრო მეტად გვაახლოებს მასთან შესახვედრად.
