რომელ მეფეს მიუტევებია მიუტევებელი?
რომელ დამპყრობელს გაუწვდია ხელი ძირს დაცემული, სიკვდილმისჯილი დამნაშავისათვის?
რომელი დამპყრობელი დამჯდარა საზოგადოების „განახვეტთა“, ვითარცა თანასწორთა, გვერდით?
რომელ მეფეს გაუხდია მეწამული სამეფო სამოსელი და ჯვალო შეუმოსავს?
რომელი დამპყრობელი ჩამოსულა ტახტიდან, რათა მტვერსა და ტალახში უბრალო ადამიანებთან ერთად ევლო?
რომელ მეფეს უთქვამს უარი დიდებულად გაწყობილ სამეფო პალატებზე და კარდაკარ უვლია გლახაკთა ჭუჭყიან ქოხმახებში მათდამი თანაგრძნობისა და სიყვარულის გამოსახატავად?
რომელი მეფე შეხებია ქალაქიდან გაძევებულ კეთროვანს? შეხებია და განუკურნავს?
რომელ მეფეს უტირია გულშეძრულს დასაღუპავად განწირული, ცოდვებში ჩაფლული ცოდვილების გამო?
რომელი დამპყრობელი შესულა დასაპყრობ ქალაქში ჩოჩორზე ამხედრებული, უიარაღოდ?
რომელი მეფე ჩაჰბარებია საკუთარი ნებით მტერს?
რომელ დამპყრობელს გაუშლია ხელები საკუთარივე ნებით, რათა ჯვარს ეცვათ იგი?
რომელ მეფეს დაურღვევია ადამიანთა დაწესებული ყველა წესი და ყველა კანონი სიყვარულისა და მიტევების სახელით?
რომელ მეფეს დაუმარცხებია სიკვდილით სიკვდილი?
რომელმა დამპყრობელმა შეძლო, სიკვდილს წინ აღსდგომოდა და მარად ცოცხალს ემეფა მარადისობიდან მარადისობაში?
ეს ქრისტე იყო…
თავისი სიყვარულით რომ დაიპყრო ადამიანის გული…
უიარაღოდ რომ დაიპყრო…
ეს ქრისტე იყო…
მიტევების ძალით რომ დაიმორჩილა ქვეყნიერება…
სიყვარულით – ყოველგვარ გონებას რომ აღემატება…
მიტევებით – ყოველგვარ გაგებას რომ სცდება…
