თუ მებადება კითხვები: „რატომ ვარ დეპრესიაში, რატომ დავკარგე სიხარული, რატომ არ მაქვს კარგი ურთიერთობა ღმერთთან, რატომ არ ვლინდება ღმერთის ძალა ჩემგან, რატომ ვგრძნობ თავს გარიყულად, რატომ მტანჯავს მარტოობის განცდა?“ ამ ყველაფერზე წმინდა წერილი გვაძლევს ასეთ პასუხს:
რომაელთა 6:23: „ვინაიდან ცოდვის საზღაური სიკვდილია...“
ყოველთვის, როდესაც ვცოდავ, მე ვკვდები… კვდება ჩემი სიხარული სულიწმიდაში, კვდება უნარი ღმერთის ხმის მოსმენისა და მასთან სიახლოვისა…
ცოდვა – ეს არ არის უბრალოდ ცუდად მოქცევა ან უარყოფითი ქმედება. ცოდვა თავისი არსით არის ქმედება, რომელიც ამბოხში მოდის ღმერთის ნებასთან…
არის ცოდვები, რომლებსაც ვერავინ ხედავს და არავინ იცის, არც ძმამ, არც დამ, ანდა დედამ ან მამამ – მხოლოდ ღმერთმა იცის დაფარული…
ყოველთვის, როდესაც მე ვცოდავ, არა მხოლოდ ცუდ საქციელს ვიდენ, არამედ ვეწინააღმდეგები ღმერთის ნების აღსრულებას ჩემზე…
ჩვენ მტრობა უნდა გამოვუცხადოთ ცოდვას და ვიდგეთ ჩვენს მოწოდებაში – სიწმინდეში:
ლევ. 19:2: „იყავით წმინდები, რადგან წმინდა ვარ მე, უფალი, თქვენი ღმერთი.“
როგორ ვიდგე სიწმინდეში? მე ვუყურებ ჩემს თავს ღმერთის სიტყვიდან გამომდინარე, რას ამბობს სიტყვა ჩემზე:
- მე ვარ გამოსყიდული ღმერთის სურვილის შესაბამისად.
გალატ. 3:13: „ქრისტემ გამოგვისყიდა რჯულის წყევლისგან და ჩვენ ნაცვლად გახდა წყეული, ვინაიდან დაწერილია: „წყეულია ყველა, ვინც ძელზეა დაკიდებული.“ - ჩემი ცოდვები ნაპატიებია და კვლავაც მპატიობს, როცა ვაღიარებ და ვინანიებ.1 იოანე 1:9: „თუ ვაღიარებთ ჩვენს ცოდვებს, მაშინ ის, ერთგული და მართალი, მოგვიტევებს ცოდვებს და გაგვწმენდს ყოველგვარი უმართლობისგან.”
- ქრისტეს მადლია ჩემზე და უნარი მაქვს, ცოდვას შევებრძოლო.
2 კორ. 12:9: „და მითხრა: ‘საკმარისია შენთვის ჩემი მადლი, ვინაიდან უძლურებაში ხდება სრულყოფილი ჩემი ძალა.’ ამიტომ უფრო ხალისით დავიკვეხნი ჩემს უძლურებაში, რათა ქრისტეს ძალა დამკვიდრდეს ჩემში!“ - სულიწმიდა ცხოვრობს ჩემში და სწორ მიმართულებას მაძლევს სინდისის მეშვეობით. 1 კორ. 6:19: „ანდა ნუთუ არ იცით, რომ თქვენი სხეულები ტაძარია თქვენში მყოფი სულიწმიდისა, რომელიც ღვთისგან გაქვთ და რომ თქვენს თავს არ ეკუთვნით?“
როდესაც ვიწყებ საკუთარი თავის დანახვას ღვთის სიტყვის ჭრილიდან, ვაკეთებ რწმენის აღიარებას ჩემზე, რომ მე ისეთი ვარ, რასაც ბიბლია ამბობს ჩემზე, თუნდაც კონკრეტულ მომენტში ასეთი სულაც არ ვიყო; ამის შემდეგ ჩემში თავისუფლდება რწმენა ღვთის სიტყვის საფუძველზე, რომელიც მაძლევს ძალას, ვიდგე ნებისმიერი ცოდვისა და ცდუნების წინააღმდეგ გამარჯვებული!
იდექი სიწმინდეში და ნება მიეცი ღმერთს, გამოგიყენოს თავის საოცარ საქმიანობაში. 2 ტიმ. 2:20-21: „დიდ სახლში მხოლოდ ოქროსა და ვერცხლის ჭურჭელი არ არის, ასევეა ხისა და თიხისაც, ზოგი საპატიოდ სახმარი, ზოგიც – არასაპატიოდ. ამრიგად, ვინც ამათგან გასუფთავდება, ის იქნება პატივდებული ჭურჭელი, განწმენდილი და ხელმწიფისთვის სახმარი, გამზადებული ყოველი კეთილი საქმისთვის.“
ცოდვა – ეს სიამოვნებაა, მაგრამ სიწმინდე – ეს ბედნიერებაა.
